Εάν κάποιος αποφασίσει να ασχοληθεί με τη διακοπή του καπνίσματος, θα πρέπει να εκπαιδευτεί κατάλληλα.

Από πολλές πρόσφατες μελέτες φαίνεται ότι ένας ιατρός, εφόσον έχει εκπαιδευτεί, μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά ένα άτομο να διακόψει το κάπνισμα, με σύντομες παρεμβάσεις σε βάση εξωτερικού ιατρείου. Η διακοπή του καπνίσματος προϋποθέτει αλλαγή της συμπεριφοράς του ατόμου, με την έννοια ότι το άτομο θα πρέπει να αποφασίσει συνειδητά ότι θα το σταματήσει. Ο ρόλος του ιατρού είναι πολύ σημαντικός. Είναι εκείνος που θα βοηθήσει τον καπνιστή να μην παίρνει τα μάτια του από το στόχο του.

Παρά τις εντατικές εκστρατείες περιορισμού του καπνίσματος στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες, το ποσοστό των καπνιστών παραμένει ανησυχητικά υψηλό. Αναμφισβήτητα, βασικό ρόλο παίζουν κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες, τόσο για την έναρξη της καπνιστικής συνήθειας, όσο και για την ανάπτυξη εθισμού. Όπως φαίνεται, όμως, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για τη συμμετοχή και γενετικών παραγόντων στις παραπάνω διεργασίες.
Ο καπνιστής καπνίζει γιατί το κάπνισμα του προκαλεί ευχαρίστηση. Το ευχάριστο συναίσθημα συνδέεται με τη διέγερση ντοπαμινεργικών οδών, όπως συμβαίνει και με τον εθισμό σε ποικίλες και μη σχετιζόμενες φαρμακολογικές ουσίες όπως τα οπιοειδή, η κάνναβη, η κοκαίνη και το αλκοόλ. Όλες οι παραπάνω ουσίες διεγείρουν τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς και οδηγούν στο αίσθημα απόλαυσης που προκαλεί η κατανάλωση των ουσιών αυτών. Το συστατικό του καπνού που προκαλεί εξάρτηση είναι η νικοτίνη.

Οι επιπτώσεις του καπνίσματος στον ανθρώπινο οργανισμό είναι πολλές και αφορούν πολλά συστήματά του. Οι επιδράσεις του καπνίσματος στο αναπνευστικό σύστημα αφορούν τους αεραγωγούς με αποτέλεσμα εμφάνιση παραγωγικού βήχα και αύξηση της απόχρεμψης των καπνιστών, τη βλεννοκροσσωτή κάθαρση με υπερέκκριση βλέννης και δυσκινησία των κροσσών, το πνευμονικό παρέγχυμα με απελευθέρωση ελαστάσης και τέλος τα αγγεία με διαταραχή της δομής τους. Πολλές παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος συνδέονται με το κάπνισμα, οι κυριότερες των οποίων είναι η απλή βρογχίτιδα, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια όπου το κάπνισμα που αποτελεί και το σημαντικότερο παράγοντα ανάπτυξής της, η πνευμονική υπέρταση, το άσθμα, οι διάμεσες πνευμονικές νόσοι και βεβαίως ο καρκίνος του πνεύμονα. Ως καρκινογόνες ουσίες στον καπνό του τσιγάρου ενοχοποιούνται οι πολυαρωματικές αμίνες, οι νιτροζαμίνες, οι πτητικοί οργανικοί παράγοντες, καθώς και ραδιενεργά στοιχεία που περιέχει. Οι καρκινογόνες αυτές ουσίες δρούν μέσω των p450 ενζύμων και οδηγούν στην καρκινογένεση. Η συσχέτιση του καπνίσματος με την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα είναι ιδιαίτερα ισχυρή για το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων και για το μικροκυτταρικό καρκίνωμα.

Επίσης το κάπνισμα προκαλεί μεγάλες βλάβες στα αγγεία και ειδικά στο καρδιαγγειακό σύστημα λόγω της αρτηριοσκλήρυνσης. Σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα οι καπνιστές πεθαίνουν 7 χρόνια νωρίτερα από τους μη καπνιστές. Η έκθεση στον καπνό αλλάζει τη λειτουργία και τη δομή της καρδιάς. Η αύξηση της ανθρακυλαιμοσφαιρίνης στο αίμα οδηγεί σε αγγειοσύσπαση των στεφανιαίων αγγείων ακόμα και σε άτομα που εκτίθενται παθητικά στο κάπνισμα.
Το κάπνισμα επίσης ευθύνεται για πολλές συγγενείς γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα εγκύων που καπνίζουν, ενώ είναι σημαντικός παράγοντας για την ανδρική και γυναικεία υπογονιμότητα αλλά και για το επίκαιρο πρόβημα της στυτικής δυσλειτουργίας του νέου άνδρα της σύγχρονης κοινωνίας.

Το κάπνισμα αποτελεί στις αναπτυγμένες χώρες το σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία, ο οποίος μπορεί να προληφθεί. Ο αντικαπνιστικός αγώνας θα πρέπει να εστιαστεί σε δύο στόχους:

1. οι ενήλικες να σταματήσουν το κάπνισμα
2. τα παιδιά να μην ξεκινήσουν το κάπνισμα

The post ΚΑΠΝΙΣΜΑ – ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

εκ νέου η αναπνοή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καταργείται η ρυθμιστική λειτουργία του βαθέως ύπνου.

Η Υπνική Άπνοια έχει ενοχοποιηθεί μέχρι σήμερα κυρίως για μια σειρά από καρδιαγγειακά προβλήματα, όπως αρρυθμίες και εμμένουσα υπέρταση. Αφορά όλες τις ηλικίες αλλά η μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου υπολογίζεται σε 20-25% των ανδρών και 16-20% των γυναικών ηλικίας 40 έως 70 ετών. Ως αιτιολογικοί παράγοντες έχουν αναφερθεί η παχυσαρκία, διάφορα νευρομυικά νοσήματα, το φύλλο [οι άνδρες περισσότερο], η ηλικία, η λήψη αλκοόλ, τα υπνωτικά φάρμακα, το κάπνισμα, η χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, ο υποθυροειδισμός και διάφορες ανατομικές ανωμαλίες του ρινοφάρυγγα.

Τα βασικά συμπτώματα της Υπνικής Άπνοιας είναι το ροχαλητό, ο ανήσυχος και ταραγμένος ύπνος, οι διακοπές της αναπνοής όπως τις αντιλαμβάνεται ουσιαστικά ο σύντροφος, η νυκτερινή συχνουρία, η νυκτερινή εφίδρωση, η υπνηλία κατά τη διάρκεια της μέρας, το αίσθημα κόπωσης, ο πρωινός πονοκέφαλος, η κατάθλιψη, η ελάτωση της ερωτικής επιθυμίας και οι διαταραχές της στύσης. Είναι άλλωστε γνωστό ότι ποσοστό άνω του 50% των ανδρών ηλικίας 40 έως 70 ετών παρουσιάζουν κάποιου βαθμού στυτική δυσλειτουργία και οι διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό.

Διάφορες καταστάσεις που μπορεί να είναι συνέπεια του Συνδρόμου της Υπνικής Άπνοιας περιλαμβάνουν το έμφραγμα του μυοκαρδίου, την καρδιακή ανεπάρκεια, τη στηθάγχη, την επιληψία, το σύνδρομο υποαερισμού και παχυσαρκίας, τη στυτική δυσλειτουργία, τις καρδιακές αρρυθμίες, την υπέρταση, καθώς και τα τροχαία ατυχήματα.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος έγκειται στην απώλεια βάρους, τη διακοπή του καπνίσματος, την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, την αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ, ειδικά πριν τον ύπνο, και σε πιο βαριές περιπτώσεις στη χρήση προσθετικών ενδοστομικών βοηθημάτων για τη διευκόλυνση της αναπνοής, καθώς και των συσκευών θετικής πίεσης CPAP.

Αν επομένως κάποιος εμφανίζει ροχαλητό, σεξουαλικά προβλήματα, αισθάνεται κουρασμένος την ημέρα, ξυπνάει συχνά τη νύχτα για να ουρήσει, έχει πρωινούς πονοκεφάλους, νυστάζει την ημέρα ή όταν οδηγεί ή βλέπει τηλεόραση, ή έχει αδυναμία συγκέντρωσης ή απώλεια μνήμης την ημέρα θα πρέπει να υποβληθεί σε έλεγχο για υπνοαπνοϊκό σύνδρομο. Η αρχική αξιολόγηση γίνεται από τον Πνευμονολόγο με τη χρήση ερωτηματολογίου που αφορά τόσο στη συμπεριφορά κατά τον ύπνο, όσο και στη συμπεριφορά κατά την ημέρα. Η περαιτέρω διερεύνηση γίνεται με την ειδική συσκευή ανίχνευσης της Υπνικής Άπνοιας, η οποία τοποθετείται εύκολα πριν τον ύπνο στον καρπό με υφασμάτινο περικάρπιο. Την επόμενη ημέρα τα αποτελέσματα της εξέτασης αναλύονται από το γιατρό με ειδικά προγράμματα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, και αφού εκτιμηθούν τίθεται ή όχι η διάγνωση.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας και οι συνέπειές του αντιμετωπίζονται πλέον αποτελεσματικά και ανώδυνα. Με την αντιμετώπιση του οργανικού προβλήματος και την καλύτερη οξυγόνωση του οργανισμού αντιμετωπίζεται μεταξύ των άλλων και η διαταραχή της στύσης σε σημαντικό βαθμό.

Εν κατακλείδει, το λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, η σωστή φυσική εξέταση του ασθενούς και ο ειδικός εργαστηριακός έλεγχος θα οδηγήσουν στις περισσότερες περιπτώσεις στη διάγνωση των διαταραχών του ύπνου. Το Σύνδρομο της Υπνικής Άπνοιας πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη στη διερεύνηση των προβλημάτων της σεξουαλικής ζωής λόγω της αυξημένης συχνότητάς του στο γενικό πληθυσμό.

The post ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ – Καρδιοαναπνευστικά Προβλήματα και Επίδραση Στη Σεξουαλική Ζωή appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΟΥΝ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΦΑΣΗ
Επιλέγεται η ενίσχυση των κινήτρων διακοπής του καπνίσματος με βάση τη σπουδαιότητα που έχει για τον ίδιο η διακοπή του καπνίσματος, υπενθυμίζονται οι κίνδυνοι από το κάπνισμα και τα οφέλη από τη διακοπή του και αναγνωρίζονται τα εμπόδια που προκύπτουν κατά την προσπάθεια. Επίσης τονίζεται στον καπνιστή ότι η διακοπή μπορεί να επιτευχθεί μετά από πολλές προσπάθειες και ποτέ μια προσπάθεια δεν θα πρέπει να είναι η τελευταία.
Η παρέμβαση του ιατρού πρέπει να είναι υποστηρικτική, να περιλαμβάνει τον προγραμματισμό πολλών συναντήσεων και να επιβραβεύει τον καπνιστή.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ
Οι καπνιστές οι οποίοι επιχειρούν να διακόψουν το κάπνισμα από μόνοι τους πετυχαίνουν το στόχο τους για μεγάλο χρονικό διάστημα αποχής σε ποσοστό 3-7%. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται καθώς προστίθενται τα θεραπευτικά μέσα που διαθέτουμε και φτάνει το 15%-30%. Η υψηλότερη συχνότητα επιτυχούς διακοπής του καπνίσματος παρατηρήθηκε σε συναντήσεις χρονικής διάρκειας μεγαλύτερης των 10 λεπτών, για διάστημα άνω των 8 εβδομάδων και αριθμό συναντήσεων από 4-7 για το σύνολο του χρόνου παρέμβασης. Τα παράγωγα νικοτίνης βοηθούν στην προσπάθεια επιτυχούς διακοπής του καπνίσματος. Ο συνδυασμός αυτοκόλλητου και τσίχλας νικοτίνης είναι ασφαλής και περισσότερο αποτελεσματικός από καθένα χωριστά. Η βουπροπιόνη, τέλος, έχει αποδειχθεί ότι βοηθά σημαντικά στη διακοπή του καπνίσματος.

The post ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑ;

Είναι ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει χρόνιες παθήσεις των πνευμόνων, κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η στένωση των βρόγχων. Ειδικά με τον όρο αυτό εννοούμε τη χρόνια βρογχίτιδα και το πνευμονικό εμφύσημα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ;

Είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από υπερβολική παραγωγή βλέννης και οίδημα του βλεννογόνου και η οποία προκαλεί στένωση των βρόγχων, βήχα, πτύελα και συχνές λοιμώξεις.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΣΗΜΑ;

Είναι νόσος που καταστρέφει τις κυψελίδες με αποτέλεσμα να κατακρατούν οι πνεύμονες τον αέρα χωρίς να μπορούν να πάρουν το οξυγόνο που χρειάζονται. Και τα δύο νοσήματα προκαλούν προοδευτική καταστροφή του πνεύμονα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;

Βήχας , συριγμός, δύσπνοια

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙ ΠΑΣΧΕΙΣ;

Απαραίτητες εξετάσεις είναι η σπιρομέτρηση και τα αέρια αίματος. Η σπιρομέτρηση είναι μια απλή εξέταση με την οποία μπορεί να εκτιμηθεί το μέγεθος της βλάβης των πνευμόνων. Είναι μια απλή εξέταση που πρέπει να γίνεται από τον Πνευμονολόγο για να παρακολουθείται ο βαθμός της σοβαρότητας της νόσου και η εξέλιξή της. Πριν το κάπνισμα γίνει κοινή συνήθεια η χρόνια βρογχίτιδα, το εμφύσημα και ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν σπάνια νοσήματα. Τώρα, η χρόνια βρογχίτιδα και το εμφύσημα προκαλούν το μεγαλύτερο ποσοστό εργασιακής αναπηρίας και είναι μία από τις σημαντικότερες αιτίες θανάτου στον κόσμο. Ο καπνός του τσιγάρου προκαλεί προοδευτική καταστροφή των βρόγχων με αποτέλεσμα τη στένωσή τους, υπερπαραγωγή πτυέλων, αναπνευστικές λοιμώξεις και γενικά καταστροφή της άμυνας του οργανισμού. Όσοι πάσχουν από βρογχίτιδα και εμφύσημα πρέπει να διακόψουν το κάπνισμα διότι αυτό επιβαρύνει αφάνταστα την αναπνευστική λειτουργία και εξουδετερώνει τη θεραπευτική δράση των φαρμάκων.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί βλάβες στην αναπνευστική λειτουργία. Θα πρέπει να αποφεύγονται οι χώροι στους οποίους υπάρχει αυξημένη ρύπανση κοντά σε εργοστάσια, γκαράζ, σε δρόμους με μεγάλη κίνηση αυτοκινήτων, να αποφεύγεται η παραμονή στους χώρους καπνιστών και η χρήση χημικών αεροζόλ. Επίσης πρέπει να προφυλάσσεται κανείς από τον πολύ ψυχρό αέρα που μπορεί να δημιουργήσει βήχα, δύσπνοια και λοιμώξεις, καθώς και από τον καύσωνα.

Οι ασθενείς που πάσχουν από χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα φοβούνται μια επερχόμενη δύσπνοια και δεν ασκούνται. Χρειάζεται κανείς να σχεδιάζει σωστά τη βόλτα του, να αποφεύγει τον περίπατο με άσχημο καιρό και όταν η ρύπανση του περιβάλλοντος είναι μεγάλη, αν χρησιμοποιεί αεροζόλ, μπορεί να πάρει δύο εισπνοές πριν αρχίσει τη βόλτα του.

ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑ:

• Βρογχοδιασταλτικά
• Κορτικοστεροειδή
• Αντιβιοτικά όταν συνυπάρξει λοίμωξη
• Αποχρεμπτικά
• Διουρητικά, ιδίως όταν συνυπάρχει και καρδιακή ανεπάρκεια
• Εμβόλια για την προφύλαξη από τις λοιμώξεις και τους ιούς της γρίππης
• Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στη λήψη ηρεμιστικών και υπνωτικών

ΟΞΥΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Παρά τις ευεργετικές του δράσεις, η αλόγιστη χρήση του μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Υπάρχουν οι εξής τρόποι χορήγησης οξυγόνου (Οβίδες οξυγόνου, συμπυκνωτές οξυγόνου, υγρό οξυγόνο). Επίσης απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα και κάθε είδος φωτιάς στο χώρο που υπάρχει το οξυγόνο.

Το άγχος και η υπερένταση χειροτερεύουν την όλη κατάσταση, ενώ μειώνεται και η απόδοση των αναπνευστικών μυών.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ:

• Διακοπή καπνίσματος
• Σωστή λήψη φαρμάκων
• Επικοινωνία με τον ιατρό αν κάτι δεν πάει καλά
• Αποφυγή άσχημων καιρικών συνθηκών
• Προσοχή στη διατροφή
• Ασκήσεις φυσιοθεραπείας
• Καθημερινοί περίπατοι
• Ετήσιος εμβολιασμός με το αντιγριππικό εμβόλιο και ανά 5ετία με το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου.

The post ΧΡΟΝΙΑ ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ – ΕΜΦΥΣΗΜΑ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

Παράγοντες που περιορίζουν την ικανότητα ρύθμισης της θερμοκρασίας είναι:
– η μεγάλη ηλικία
– η παχυσαρκία
– η αφυδάτωση
– ο πυρετός
– τα καρδιολογικά και αναπνευστικά νοσήματα
– η κατάχρηση αλκοόλ
– η αυξημένη υγρασία

Αν αυξηθεί η θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος ενώ εμποδίζεται η αποβολή θερμότητάς του λόγω της υγρασίας και της υψηλής θερμοκρασίας του περιβάλλοντος μπορεί κανείς να πάθει θερμοπληξία. Κάποια από τα συμπτώματα της θερμοπληξίας είναι ο πονοκέφαλος, ο υψηλός πυρετός, η ταχυκαρδία, η δύσπνοια, η ζάλη, η ναυτία, οι έμετοι , η απώλεια συνείδησης και το ξηρό και θερμό δέρμα.

Καταρχήν ο πάσχων πρέπει να μεταφερθεί στο πλησιέστερο κέντρο υγείας ή νοσοκομείο. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει:
– να μεταφερθεί σε σκιερό, δροσερό και αεριζόμενο μέρος
– να ξαπλώσει σε ύπτια θέση
– να αφαιρεθούν τα βαριά ρούχα
– να τοποθετηθούν ψυχρά επιθέματα
– να δοθούν υγρά

Κάποιες απαραίτητες συμβουλές για την αντιμετώπιση του κάυσωνα είναι:
– η αποφυγή της έκθεσης στον καυτό ήλιο
– η αποφυγή της σωματικής άσκησης
– η παραμονή σε σκιερό, δροσερό ή κλιματιζόμενο μέρος
– η χρήση αντιηλιακού
– η ελαφρά και ανοιχτόχρωμη ένδυση
– το κεφάλι να καλύπτεται με κατάλληλο καπέλο καθώς και τα μάτια να προστατεύονται με γυαλιά ηλίου
– απαιτείται η κατανάλωση πολλών υγρών, όχι όμως οινοπνευματωδών ποτών
– τα φαγητά πρέπει να είναι ελαφρά
– επίσης να γίνονται συχνά ντους με δροσερό νερό.

Τα άτομα που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή είναι:
– άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών
– βρέφη και παιδιά έως τεσσάρων ετών
– οι παχύσαρκοι διότι κατακρατούν περισσότερη θερμότητα
– άτομα που πάσχουν από καρδιαγγειακά και αναπνευστικά νοσήματα καθώς και άτομα που λαμβάνουν φάρμακα όπως αντιυπερτασικά, αντικαταθλιπτικά, διουρητικά.

Η εξάντληση από τη ζέστη είναι η κατάσταση κατά την οποία υπάρχει απώλεια νερού και άλατος λόγω υπερβολικής εφίδρωσης. Έτσι, αν υπάρξουν συμπτώματα όπως πονοκέφαλος, ίλιγγος, σύγχυση, ναυτία, έντονη εφίδρωση, κράμπες, γρήγορος και αδύναμος σφυγμός της αναπνοής θα πρέπει ο πάσχων να μετακινηθεί σε δροσερό μέρος, να ξαπλώσει και να του δοθεί άφθονο νερό και να επισκεφθεί αμέσως κέντρο υγείας ή νοσοκομείο.

Η αντιμετώπιση του καύσωνα θα πρέπει να γίνεται με ψυχραιμία διότι είναι ένα καιρικό φαινόμενο που θα γίνεται ακόμη πιο συχνό στα επόμενα χρόνια λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου ως συνέπεια της ανθρώπινης παρέμβασης στη φύση.

The post ΚΑΥΣΩΝΑΣ – ΘΕΡΜΟΠΛΗΞΙΑ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

Ο ιός της γρίππης διακρίνεται σε τύπους Α, Β και Γ. Από αυτούς ο ιός τύπου Γ είναι και ο πιο ήπιος. Η ανοσία μιας κοινότητας παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Το εάν αυτή είναι μεγάλη εξαρτάται από τον αριθμό των ατόμων που έχουν εμβολιαστεί και σίγουρα από το εάν το στέλεχος που περιλαμβάνεται στο εμβόλιο συμπίπτει με το στέλεχος που είναι υπεύθυνο για το κρούσμα γρίππης. Ο ιός της γρίππης έχει την ικανότητα να εξαλλάσσεται συνεχώς με κίνδυνο να εμφανιστεί πανδημία. Η μετάδοση γίνεται με τα σταγονίδια και για το λόγο αυτό χρειάζεται συχνός καθαρισμός των χεριών.

Τα κύρια συμπτώματα της γρίππης είναι πυρετός συνήθως υψηλός που διαρκεί 4 με 5 ημέρες, έντονες μυαλγίες κυρίως στα άκρα, ρινική καταρροή, κεφαλαλγία, έντονος ξηρός βήχας, φαρυγγαλγία, κακουχία, έμετοι και διαταραχές από το γαστρεντερικό. Βέβαια, κάποια από τα συμπτώματα μπορεί να υπάρχουν και σε άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού που οφείλονται σε άλλα μικρόβια που προσβάλλουν το αναπνευστικό και δίνουν εκδηλώσεις παρόμοιες με αυτές της γρίππης.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:
– ξεκούραση
– αποφυγή χώρων με συνωστισμό
– απομόνωση των πασχόντων
– καλό αερισμό του χώρου ώστε να μην λιμνάζουν τα μικρόβια και να ανανεώνεται ο αέρας
– άφθονα υγρά και καλή διατροφή
– αντιπυρετικά
– αντιβίωση, εάν χρειάζεται, όπως και βρογχοδιαστολή

Άτομα που χρειάζονται εμβολιασμό είναι οι ηλικιωμένοι (μεγαλύτεροι των 65 ετών), ασθενείς με καρδιακά και αναπνευστικά νοσήματα, άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, καθώς και άλλες ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι νοσηλευτές και οι ιατροί και γενικά τα άτομα που δουλεύουν σε νοσοκομεία, οι τρόφιμοι σε γηροκομεία, οι ασθενείς ψυχιατρίων, οι ανοσοκατεσταλμένοι και οι καρκινοπαθείς, χωρίς όμως να κάνουν χημειοθεραπεία.
Εκτός όμως από τον αντιγριππικό εμβολιασμό απαραίτητος είναι και ο εμβολιασμός για τον πνευμονιόκοκκο που γίνεται κάθε πενταετία και ισχύει πάλι για τις προαναφερθείσες ομάδες. O κατάλληλος χρόνος για εμβολιασμό είναι ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος μήνας. Ειδικά όμως τα άτομα με χρόνια αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα θα πρέπει να εμβολιάζονται και τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο.

Η πρόληψη είναι σίγουρα ο καλύτερος τρόπος προετοιμασίας για τη γρίππη του χειμώνα και ειδικά για τις ομάδες υψηλού κινδύνου.

The post ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ ΓΡΙΠΠΗΣ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

Ο βήχας είναι ένα αντανακλαστικό του αναπνευστικού συστήματος που χρησιμεύει ως συμπληρωματικός μηχανισμός κάθαρσης. Βήχας διάρκειας μικρότερης των 3 εβδομάδων ορίζεται ως οξύς, ενώ χρόνιος βήχας είναι αυτός που διαρκεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 3 εβδομάδων.

Στις κύριες αιτίες του οξέος βήχα περιλαμβάνονται το κοινό

κρυολόγημα, η οξεία βακτηριακή παραρρινοκολπίτιδα, η παρόξυνση της χρόνιας βρογχίτιδος, η αλλεργική ρινίτιδα και ο κοκκύτης. Ο οξύς βήχας μπορεί να είναι επίσης το πρώτο σύμπτωμα πιο σοβαρών ασθενειών όπως η πνευμονία, η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, η πνευμονική εμβολή και η εισρόφηση. Το γεγονός ότι 50% των ασθενών που έχουν πνευμονική εμβολή παραπονούνται για βήχα δεν αξιολογείται πάντα και συχνά αυτό αποτελεί το μοναδικό ενόχλημα από το αναπνευστικό.

Ο χρόνιος βήχας προκαλείται από το σύνδρομο της οπισθορρινικής έκκρισης, το άσθμα, τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και τη χρόνια βρογχίτιδα. Το άσθμα είναι το πιο κοινό αίτιο χρόνιου βήχα στα παιδιά και η δεύτερη πιο κοινή αιτία στους ενήλικες.

Άλλα αίτια βήχα είναι οι βρογχεκτασίες, το βρογχογενές καρκίνωμα, η χρόνια διάμεση πνευμονία, το μεταστατικό καρκίνωμα, η χρόνια εισρόφηση, ο βήχας που επάγεται από τα αντιυπερτασσικά φάρμακα που είναι αναστολείς του ΜΕΑ και ο ψυχογενής βήχας.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΟΞΥ ΒΗΧΑ
Το πιο κοινό αίτιο του οξέος βήχα, το κοινό κρυολόγημα, είναι συνήθως βέβαιο όταν οι ασθενείς εμφανίζονται με οξεία νόσο του ανώτερου αναπνευστικού με ρινική καταρροή, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση και οπισθορρινική έκκριση. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να έχουν πυρετό, δακρύρροια και ερεθισμό του λαιμού ενώ η εξέταση του θώρακά τους είναι φυσιολογική.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΟ ΒΗΧΑ
Οι ασθενείς που έχουν άσθμα παραπονούνται για επεισοδιακό συριγμό, δύσπνοια με βήχα και μπορεί να διαπιστωθεί συρίτουσσα αναπνοή κατά την κλινική εξέταση. Ωστόσο, ο βήχας μπορεί να αποτελεί τη μόνη εκδήλωση του άσθματος. Εάν οι ασθενείς διαμαρτύρονται συχνά για οποσθοστερνικό αίσθημα καύσους, αναγωγή ή όξινη γεύση στο στόμα τίθεται η υποψία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.
Η χρόνια βρογχίτιδα θεωρείται η πιο συχνή αιτία βήχα στους καπνιστές.
Ο βήχας που επάγεται από τους αναστολείς του ΜΕΑ βρίσκεται απο το φαρμακευτικό ιστορικό του ασθενούς και είναι σαν μια ερεθιστική γαργαλιστική αίσθηση σαν γδάρσιμο στο λαιμό.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΙΟ ΒΗΧΑ
Ιστορικό
Κλινική εξέταση
Ακτινογραφία θώρακα
Ακτινογραφίες παραρρινίων κόλπων
Σπιρομέτρηση πριν και μετά βρογχοδιαστολή
Πτύελα για μικροβιολογικο και κυτταρολογικό έλεγχο
Βρογχοσκόπηση
Αξονική τομογραφία θώρακα
Μη επεμβατικές καρδιολογικές εξετάσεις

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η ρινίτιδα αντιμετωπίζεται με ένα συνδυασμό αντιισταμινικού-αποσυμφορητικού. Όλες οι μορφές της ρινίτιδας γενικά απαντούν στη θεραπεία που περιλαμβάνει αντιισταμινικά πρώτης γενιάς. Όταν ο συνδυασμός αντιισταμινικού-αποσυμφορητικού δεν μπορεί να γίνει ανεκτός, η ρινίτιδα μπορεί να ανταποκριθεί στα ενδορρινικώς χορηγούμενα κορτικοστεροειδή ή στο ενδορρινικό βρωμιούχο ιπρατρόπιο. Εάν δεν εμφανιστεί βελτίωση μετά απο 2 εβδομάδες θεραπείας της ρινίτιδας, εξετάζεται η περίπτωση της παραρρινοκολπίτιδας. Η θεραπεία της χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας περιλαμβάνει αντιβιοτικά και αποσυμφορητικά που διευκολύνουν την παροχέτευση των κόλπων.
Το άσθμα αρχίζει να βελτιώνεται μέσα σε μία εβδομάδα από την έναρξη εισπνεόμενων β2 αδρενεργικών διεγερτών και εξαφανίζεται μέσα σε 6-8 εβδομάδες από την έναρξη των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών. Η ειδική θεραπεία για τη χρόνια βρογχίτιδα είναι η απομάκρυνση των περιβαλλοντικών ερεθιστικών παραγόντων. Κατά τη διακοπή του καπνίσματος ο βήχας που προκαλείται υποχωρεί ή μειώνεται στο 94% των ασθενών.

Τέλος, ο βήχας που προκαλείται από βρογχεκτασίες μπορεί να θεραπευτεί με διεγέρτες της βλεννοκροσσωτής κάθαρσης.
Επομένως ο βήχας είναι ένα κλινικό σύμπτωμα που δεν πρέπει να αγνοεί κανείς γιατί μπορεί να κρύβει σοβαρές παθήσεις πέραν ενός απλού κρυολογήματος, όπως άσθμα, καρκίνο και διάμεσες πνευμονοπάθειες, ενώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, διερεύνηση και εξειδικευμένη αντιμετώπιση από τον ειδικό πνευμονολόγο.

The post ΒΗΧΑΣ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

Η Υπνική Άπνοια ενοχοποιείται για μια σειρά από καρδιαγγειακά προβλήματα, όπως αρρυθμίες και εμμένουσα υπέρταση. Αφορά όλες τις ηλικίες αλλά η μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου υπολογίζεται σε 20-25% των ανδρών και 16-20% των γυναικών ηλικίας 40 έως 70 ετών. Ως αιτιολογικοί παράγοντες έχουν αναφερθεί η παχυσαρκία, διάφορα νευρομυικά νοσήματα, το φύλλο [οι άνδρες περισσότερο], η ηλικία, η λήψη αλκοόλ, τα υπνωτικά φάρμακα, το κάπνισμα, η χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, ο υποθυροειδισμός και διάφορες ανατομικές ανωμαλίες του ρινοφάρυγγα.

Τα βασικά συμπτώματα της Υπνικής Άπνοιας είναι το ροχαλητό, ο ανήσυχος και ταραγμένος ύπνος, οι διακοπές της αναπνοής όπως τις αντιλαμβάνεται ουσιαστικά ο σύντροφος, η νυκτερινή συχνουρία, η νυκτερινή εφίδρωση, η υπνηλία κατά τη διάρκεια της μέρας, το αίσθημα κόπωσης, ο πρωινός πονοκέφαλος, η ελάτωση της σεξουαλικής επιθυμίας, οι διαταραχές της στύσης και η κατάθλιψη.

Διάφορες καταστάσεις που μπορεί να είναι συνέπεια του Συνδρόμου της Υπνικής Άπνοιας περιλαμβάνουν το έμφραγμα του μυοκαρδίου, την καρδιακή ανεπάρκεια, τη στηθάγχη, την επιληψία, το σύνδρομο υποαερισμού και παχυσαρκίας, τη στυτική δυσλειτουργία, τις καρδιακές αρρυθμίες, την υπέρταση, καθώς και τα τροχαία ατυχήματα.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος έγκειται στην απώλεια βάρους, τη διακοπή του καπνίσματος, την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, την αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ, ειδικά πριν τον ύπνο, και σε πιο βαριές περιπτώσεις στη χρήση προσθετικών ενδοστομικών βοηθημάτων για τη διευκόλυνση της αναπνοής και των συσκευών θετικής πίεσης CPAP.

Αν επομένως κάποιος εμφανίζει κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα όπως ροχαλητό, σεξουαλικά προβλήματα, αισθάνεται κουρασμένος την ημέρα, ξυπνάει συχνά τη νύχτα για να ουρήσει, έχει πρωινούς πονοκεφάλους, νυστάζει την ημέρα ή όταν οδηγεί ή βλέπει τηλεόραση, ή έχει αδυναμία συγκέντρωσης ή απώλεια μνήμης την ημέρα θα πρέπει να υποβληθεί σε έλεγχο για υπνοαπνοϊκό σύνδρομο.

Η αρχική αξιολόγηση γίνεται από τον Πνευμονολόγο με τη χρήση ερωτηματολογίου που αφορά τόσο στη συμπεριφορά κατά τον ύπνο, όσο και στη συμπεριφορά κατά την ημέρα. Η περαιτέρω διερεύνηση γίνεται με την ειδική συσκευή ανίχνευσης της Υπνικής Άπνοιας, η οποία τοποθετείται εύκολα πριν τον ύπνο στον καρπό με υφασμάτινο περικάρπιο. Την επόμενη ημέρα τα αποτελέσματα της εξέτασης αναλύονται από το γιατρό με ειδικά προγράμματα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, και αφού εκτιμηθούν τίθεται ή όχι η διάγνωση.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας και οι συνέπειές του αντιμετωπίζονται πλέον αποτελεσματικά και ανώδυνα. Με την αντιμετώπιση του οργανικού προβλήματος και την καλύτερη οξυγόνωση του οργανισμού αντιμετωπίζονται τα κλινικά συμπτώματα και προλαμβάνονται οι επιπλοκές του συνδρόμου της υπνικής άπνοιας.

The post ΡΟΧΑΛΗΤΟ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.