Παράγοντες που περιορίζουν την ικανότητα ρύθμισης της θερμοκρασίας είναι:
– η μεγάλη ηλικία
– η παχυσαρκία
– η αφυδάτωση
– ο πυρετός
– τα καρδιολογικά και αναπνευστικά νοσήματα
– η κατάχρηση αλκοόλ
– η αυξημένη υγρασία

Αν αυξηθεί η θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος ενώ εμποδίζεται η αποβολή θερμότητάς του λόγω της υγρασίας και της υψηλής θερμοκρασίας του περιβάλλοντος μπορεί κανείς να πάθει θερμοπληξία. Κάποια από τα συμπτώματα της θερμοπληξίας είναι ο πονοκέφαλος, ο υψηλός πυρετός, η ταχυκαρδία, η δύσπνοια, η ζάλη, η ναυτία, οι έμετοι , η απώλεια συνείδησης και το ξηρό και θερμό δέρμα.

Καταρχήν ο πάσχων πρέπει να μεταφερθεί στο πλησιέστερο κέντρο υγείας ή νοσοκομείο. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει:
– να μεταφερθεί σε σκιερό, δροσερό και αεριζόμενο μέρος
– να ξαπλώσει σε ύπτια θέση
– να αφαιρεθούν τα βαριά ρούχα
– να τοποθετηθούν ψυχρά επιθέματα
– να δοθούν υγρά

Κάποιες απαραίτητες συμβουλές για την αντιμετώπιση του κάυσωνα είναι:
– η αποφυγή της έκθεσης στον καυτό ήλιο
– η αποφυγή της σωματικής άσκησης
– η παραμονή σε σκιερό, δροσερό ή κλιματιζόμενο μέρος
– η χρήση αντιηλιακού
– η ελαφρά και ανοιχτόχρωμη ένδυση
– το κεφάλι να καλύπτεται με κατάλληλο καπέλο καθώς και τα μάτια να προστατεύονται με γυαλιά ηλίου
– απαιτείται η κατανάλωση πολλών υγρών, όχι όμως οινοπνευματωδών ποτών
– τα φαγητά πρέπει να είναι ελαφρά
– επίσης να γίνονται συχνά ντους με δροσερό νερό.

Τα άτομα που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή είναι:
– άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών
– βρέφη και παιδιά έως τεσσάρων ετών
– οι παχύσαρκοι διότι κατακρατούν περισσότερη θερμότητα
– άτομα που πάσχουν από καρδιαγγειακά και αναπνευστικά νοσήματα καθώς και άτομα που λαμβάνουν φάρμακα όπως αντιυπερτασικά, αντικαταθλιπτικά, διουρητικά.

Η εξάντληση από τη ζέστη είναι η κατάσταση κατά την οποία υπάρχει απώλεια νερού και άλατος λόγω υπερβολικής εφίδρωσης. Έτσι, αν υπάρξουν συμπτώματα όπως πονοκέφαλος, ίλιγγος, σύγχυση, ναυτία, έντονη εφίδρωση, κράμπες, γρήγορος και αδύναμος σφυγμός της αναπνοής θα πρέπει ο πάσχων να μετακινηθεί σε δροσερό μέρος, να ξαπλώσει και να του δοθεί άφθονο νερό και να επισκεφθεί αμέσως κέντρο υγείας ή νοσοκομείο.

Η αντιμετώπιση του καύσωνα θα πρέπει να γίνεται με ψυχραιμία διότι είναι ένα καιρικό φαινόμενο που θα γίνεται ακόμη πιο συχνό στα επόμενα χρόνια λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου ως συνέπεια της ανθρώπινης παρέμβασης στη φύση.

The post ΚΑΥΣΩΝΑΣ – ΘΕΡΜΟΠΛΗΞΙΑ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.

Ο ιός της γρίππης διακρίνεται σε τύπους Α, Β και Γ. Από αυτούς ο ιός τύπου Γ είναι και ο πιο ήπιος. Η ανοσία μιας κοινότητας παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Το εάν αυτή είναι μεγάλη εξαρτάται από τον αριθμό των ατόμων που έχουν εμβολιαστεί και σίγουρα από το εάν το στέλεχος που περιλαμβάνεται στο εμβόλιο συμπίπτει με το στέλεχος που είναι υπεύθυνο για το κρούσμα γρίππης. Ο ιός της γρίππης έχει την ικανότητα να εξαλλάσσεται συνεχώς με κίνδυνο να εμφανιστεί πανδημία. Η μετάδοση γίνεται με τα σταγονίδια και για το λόγο αυτό χρειάζεται συχνός καθαρισμός των χεριών.

Τα κύρια συμπτώματα της γρίππης είναι πυρετός συνήθως υψηλός που διαρκεί 4 με 5 ημέρες, έντονες μυαλγίες κυρίως στα άκρα, ρινική καταρροή, κεφαλαλγία, έντονος ξηρός βήχας, φαρυγγαλγία, κακουχία, έμετοι και διαταραχές από το γαστρεντερικό. Βέβαια, κάποια από τα συμπτώματα μπορεί να υπάρχουν και σε άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού που οφείλονται σε άλλα μικρόβια που προσβάλλουν το αναπνευστικό και δίνουν εκδηλώσεις παρόμοιες με αυτές της γρίππης.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:
– ξεκούραση
– αποφυγή χώρων με συνωστισμό
– απομόνωση των πασχόντων
– καλό αερισμό του χώρου ώστε να μην λιμνάζουν τα μικρόβια και να ανανεώνεται ο αέρας
– άφθονα υγρά και καλή διατροφή
– αντιπυρετικά
– αντιβίωση, εάν χρειάζεται, όπως και βρογχοδιαστολή

Άτομα που χρειάζονται εμβολιασμό είναι οι ηλικιωμένοι (μεγαλύτεροι των 65 ετών), ασθενείς με καρδιακά και αναπνευστικά νοσήματα, άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, καθώς και άλλες ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι νοσηλευτές και οι ιατροί και γενικά τα άτομα που δουλεύουν σε νοσοκομεία, οι τρόφιμοι σε γηροκομεία, οι ασθενείς ψυχιατρίων, οι ανοσοκατεσταλμένοι και οι καρκινοπαθείς, χωρίς όμως να κάνουν χημειοθεραπεία.
Εκτός όμως από τον αντιγριππικό εμβολιασμό απαραίτητος είναι και ο εμβολιασμός για τον πνευμονιόκοκκο που γίνεται κάθε πενταετία και ισχύει πάλι για τις προαναφερθείσες ομάδες. O κατάλληλος χρόνος για εμβολιασμό είναι ο Οκτώβριος και ο Νοέμβριος μήνας. Ειδικά όμως τα άτομα με χρόνια αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα θα πρέπει να εμβολιάζονται και τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο.

Η πρόληψη είναι σίγουρα ο καλύτερος τρόπος προετοιμασίας για τη γρίππη του χειμώνα και ειδικά για τις ομάδες υψηλού κινδύνου.

The post ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ ΓΡΙΠΠΗΣ appeared first on ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.